strona informacyjna

Etyka noetyczna

Istnieje coś takiego jak etyka noetyczna, choć trzeba przyznać, że jest ona większa i prostsza od etyki rozumianej tradycyjnie. Etyka w tradycyjnym ujęciu bowiem jest teorią dobrego działania, ocenianego samo w sobie, a nie ze względu na swój wytwór (estetyka). Etyka zakłada, że wola nasza jest wolna w tym sensie, iż może wybrać dobre działanie lub go nie wybrać (co jest złem w sensie moralnym). W etyce wielką rolę odgrywa dobry namysł rozumu, bo to on prowadzi wolę i stawia ją przed decyzją. Ważne są tu cnoty, usprawniające działanie rozumu i woli, takie jak cztery cnoty kardynalny (roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie, męstwo).
«Etyka» noetyczna natomiast opiera się nie na poszukiwaniach rozumu usprawnionego przez cnoty i towarzyszącej tym poszukiwaniem również usprawnionej przez cnoty woli, ale na widzeniu intelektu (serca). Wola jest przez to widzenie automatycznie i spontanicznie pociągnięta. Nie może ona nie wybrać tego, co widzi intelekt, tak długo, jak długo człowiek przy tym widzeniu intelektu trwa. Może bowiem w nie zwątpić i wówczas wola również dozna zwątpienia, czyli zdana zostanie na prowadzenie „niewidzącego”, ale szukającego rozumu. Metaforycznie można powiedzieć, że etyka noetyczna polega na „chodzeniu za sercem”, za poruszeniami tegoż serca, które jest pewną jednością intelektu i woli.